سوال :

سلام

دختر21ساله ای هستم.که در طی دوران نوجوانی و جوانی به دلیل داشتن دوستان ناباب و سادگی خودم تن به دوستی های متعدد با جنس مخالف دادم که هر بار خانواده ام متوجه این قضیه شدند و هشدارهایی به بنده داده اند اما باز بعد از چند ماه مجددا با فرد جدیدی این قضیه را تکرار کردم.اما حالا چندین ماه است که پی به اشتباهات گذشته ام برده ام و به لطف خدا، دیگر تن به گناه نداده ام.در طی این دوران خواستگارهایی هم داشته ام یکی پسرخاله ام که به خاطر سابقه اعتیاد به او جواب رد دادیم.دومی پسر عمه ام که شرایط بدی ندارد و خانواده ام خیلی راضی هستند.اما خیلی از ملاکهایی را  که برای همسر آینده ام دارم را ندارد. مثل اینکه بنده دانشجوی مقطع کارشناسی علوم پزشکی هستم و ایشان دیپلمه است.اما بنده مجبورم به خاطر جبران اشتباهات گذشته ام و نیز راحت شدن خیال پدر و مادرم با وجود اینکه اصلا از نظر قلبی دلم راضی به این ازدواج نیست تن به این ازدواج بدهم

مطلب دیگر اینکه اخیرا به خاطر نیاز شدید جنسی و عاطفی چون شرایط ازدواج دائم  را نداشتم - با توجه به اینکه مقلد مرجعی هستم که اجازه پدر رو برای دختر باکره رشیده شرط نمی دونه- تن به ازدواج موقت  بدون اذن پدر داده ام که طی این ازدواج بکارتم را از دست دادم، مدت ازدواجمان 5ساله بود با این شرط که  اگر برایم شرایط ازدواج دائم پیش آمد از هم جدا شویم.حالا که 4ماه از ازدواجمان گذشته بنده با توجه به دگرگونیهای درونی دیگر تمایل به ادامه با همسر موقتم را ندارم البته نه با ایشان بلکه اصلا تمایل ندارم دیگر تن به ازدواج موقت دهم ولی علی رغم اینکه برایم شرایط ازدواج دائم پیش آمده همسرم راضی به جدایی نمیشود.اولا از نظر شرعی تکلیف من با این ازدواج موقت چیست؟ ثانیا : نمیدانم موضوع ار بین رفتن بکارتم را برای خواستگارم بیان کنم و بکارتم را ترمیم نکنم یا اینکه بکارتم را ترمیم کنم و چیزی در این مورد به خواستگارم نگویم؟ مرا راهنمایی کنید

 

جواب :

سلام

شما اول از همه باید مشکل ازدواج موقت رو حل کنید یعنی بررسی کنید که ایا با توجه به اینکه همسر موقت شما راضی به جدایی نمی شه می تونید از دست این ازدواج موقت خلاص بشید یا نه؟

راهی که می تونه به شما کمک کنه اینه که شما در ضمن ازدواج موقت شرط کرده باشید که تا 5 سال از طرف شوهر وکیل باشید که مدت رو ببخشید و این وکالت رو تنها در صورتی اعمال کنید که شرایط ازدواج براتون فراهم نشده باشه

اگه چنین وکالتی رو داشته باشید می تونید مدت رو ببخشید اما اگه چنین نباشه و اون فقط به تو قول جدایی رو داده باشه این تعهد شرعا برای او الزام آور نیست و می تونه بهش عمل نکنه

اگه عقدت شرعا صحیح باشه و راهی برای جدایی نداشته باشی کاری نمی تونی بکنی مگه اینکه به هر صورت که می تونی راضیش کنی و یا اینکه تا زمانی که راضی بشه از ازدواج صرف نظر کنی

در مورد اینکه گفتی خانواده به ازدواج تو با پسر عمه ات خیلی راضی هستن اما او خیلی از شرایط مورد نظر تو رو نداره، عرض می کنم: اینکه منشاء رضایت اونا چیه مهمه ، اگه اونا می خوان به هر صورت با شوهر دادن تو خیالشون راحت بشه و کاری به خوب بودن یا نبودنش ندارن نظرشون ارزشی نداره اما اگه اونا واقعا فکر می کنن که شما به درد هم می خورید اون وقت نظرشون قابل بررسیه که چه نقاط مثبتی در اون می بینن که این قدر راضی هستن

در مورد اینکه گفتید بسیاری از ملاکهای مورد نظر شما رو نداره عرض می کنم همون طوری که قبلا هم بارها گفته ام ملاکها بر دو نوعند اصلی و فرعی، اصلی ها اونا است که به قدری برای شما اهمیت داره که نمی تونید ازش بگذرید و در صورت نبودش نمی تونید ادامه زندگی رو تحمل کنید و فرعی ها اونا است که اگه باشه بهتره ولی اگرم نبود می شه زندگی رو بدون ناراحتی شدید ادامه داد

البته این اصلی و فرعی بودن یک ملاک به افراد هم بستگی داره یعنی ممکنه اختلاف تحصیل با همسر برای یک نفر قابل تحمل نباشه اما یک نفر دیگه بتونه باهاش کنار بیاد

پس شما بررسی کنید که شرایطی که اون نداره به نظر شما از موارد اصلی یا فرعی است ، اگه از موارد اصلی است با ازدواج موافقت نکنید اما اگه می بینید که این موارد منفی فرعی است و می تونید با بودنش بسازید و یا نبودش رو  تحمل کنید و ازش بگذرید در این صورت ازدواج شما اشکال نداره

در مورد گفتن از بین رفتن بکارت به خواستگار هم عرض می کنم اگه این کار رو بکنید هم ابروی خودتون رو بردید و هم اونو فراری دادید چون وقتی گفتید پنهان نمی مونه و مخفیانه دهان به دهان می چرخه و پخش می شه و به گوش دیگران می رسه و  در نتیجه شاید به راحتی نتونید ازدواج کنید و اگرم ازدواج کردید همیشه در اضطراب خواهید بود که نکنه  شوهر شما و خانواده اش توسط دیگران از این موضوع مطلع بشن و زندگی شما به هم بریزه    

البته اگه بکارت خودتون رو ترمیم کنید و به عنوان دوشیزه ازدواج کنید کار خلاف شرع کردید چون این کار تدلیس در امر ازدواج محسوب می شه و تدلیس هم حرامه اگرچه از نظر شرعی عقد شما در این صورت باطل نیست ولی اگه شوهر شما - در صورتی که بکارت شما در عقد شرط شده باشه - بعدا بفهمه که شما باکره نبوده اید حق به هم زدن عقد رو داره

موفق باشید